Gewone rijangst, ook wel 'primaire rijangst' genoemd 

Verschijnselen, bijvoorbeeld:

• Bang dat de motor afslaat, bang om in te parkeren, bang voor de parkeergarage, etc..
  
• Bang om het overzicht te missen, bijvoorbeeld op grote verkeerspleinen of kruispunten.
  
• Bang om niet te kunnen in- of uitvoegen als het druk is.
  
• Bang om opeens niet meer te weten wat te doen.
  
• Bang om een ander wat aan te doen.
  
• Bang om te verongelukken terwijl een ander (je kinderen) niet zonder jou kunnen.

Omstandigheden, bijvoorbeeld:

• Enige tijd, of lange tijd, niet of nauwelijks gereden.
  
• Slechts in je eigen vertrouwde omgeving durven te rijden, of niet alléén durven te rijden.
  
• Na het behalen van je rijbewijs was er al niet voldoende zelfvertrouwen om te gaan rijden, of kreeg je kritiek.
  
• Een ongeluk(je) gehad in de beginperiode van het autorijden.
  
• Ondanks enige rijervaring, is er rijangst ontstaan, bijvoorbeeld na het krijgen van kinderen.
  
• Vorderende leeftijd maakt onzeker.

Aanpak:

• Hoewel psychosociale aspecten een rol kunnen spelen bij deze vorm van rijangst, weten wij uit onze ruim 20-jarige ervaring dat deze maar zelden de belangrijkste oorzaak van deze rijangstvorm zijn die vooral bij vrouwen voorkomt, en blijkt onze eigen aanpak van een uitgebreide intake gevolgd door onze zelf ontwikkelde trainingsopbouw in een lesauto therapiesessies bij een psycholoog, therapeut, verkeerscounselor etc. overbodig te maken.
  
• De aanpak is individueel gericht, naar aanleiding van uw situatie, rekening houdend met uw gevoeligheden.
  
• Stap-voor-stap intensieve training en begeleiding op het gebied van defensieve rij- en kijktechniek, van waarnemen en begrijpen, van assertiviteit en samenwerking in het verkeer; dit alles uitgaande van uw angsten en van uw beleving achter het stuur en zodanig dat dit uw zelfvertrouwen vergroot.
  
• Doel: zelfstandig en met een terecht goed gevoel te kunnen rijden, gebaseerd op zelfvertrouwen en op een méér dan gemiddeld goede rijstijl en waarnemingstechniek.
  
  
  

   

  Het principiële verschil:

   

  Bijna alle behandelaars van dit soort rijangst zijn wat betreft de oorzaak en dus de behandelwijze gefocust  op slechts twee mogelijkheden: ofwel u heeft uw rijangst te wijten aan gebrek aan rijervaring, ofwel u lijdt aan één of meer sociaalpsychologische problemen. Dát is de bril waardoor de meeste behandelaars - psychologen, verkeerscounselors, faal- en rijangstinstructeurs etc. - naar u zitten te kijken, of uw rijangst zelfs als een heuse fobie bestempelen. Meestal is er dan ook wel een stukje problematiek van sociaalpsychische aard bij u te ontdekken, dat zij dan prompt bombarderen tot de oorzaak van uw rijangst. U komt niet voldoende voor uzelf op, u voelt u teveel de mindere van anderen, voelt u al gauw geïntimideerd enzovoort enzovoort. U heeft volgens hen dan sociale rijangst!

   

  Uw behandelaar waarin u graag vertrouwen stelt gelooft dat, en u begint dat dan ook al gauw te geloven. Want wees eerlijk: bijna iedereen herkent wel iets van bovenstaande zaken in zichzelf, ook al geldt dat niet voor elke situatie of naar elke andere persoon toe. De grote fout die daarbij bijna altijd gemaakt wordt, is om dan maar aan te nemen dat dit de oorzaak en dus de kern van uw rijangst is.

  En dat wordt dan weer veroorzaakt door een grote blinde vlek bij die behandelaars.

   

  Welke blinde vlek dan wel?

  Zou het misschien mogelijk zijn, dat de klant met gebombardeerde ‘sociale rijangst’ van nature niet erg veel aanleg had voor het autorijden, plus daarbovenop iemand is die van nieuwe complexe taken of dingen eerst goed wil begrijpen hoe het werkt en waaróm het dan werkt, voordat hij of zij het gevoel krijgt controle te kunnen krijgen en zo met enig zelfvertrouwen aan de slag kan gaan? En dat daarin gelijk al vanaf de eerste zo cruciale les om enig vertrouwen te krijgen in zichzelf, de instructeur grandioos tekort geschoten is?

  Waardoor de leerling dan weliswaar uiteindelijk voldoende gedrild kon worden in het uiterlijk zichtbare gedrag dat de examinator tevreden kon stellen, maar zij als kersverse rijbewijsbezitter eenmaal aan zichzelf overgelaten in haar gevoel nog steeds geen idee had hoe achter het stuur op zichzelf te kunnen vertrouwen, het gevoel van échte controle te hebben en houden? En dit vervolgens het rijden tot een te spannende gelegenheid makend, soms ook nog met negatieve aanmerkingen van een partner, het vervolgens maar opgevend?

   

  Komt deze vrouw tien jaar later bij de verkeerde rijangstbehandelaar, wordt haar rijangst gewoon weggezet als een gevolg van haar gebrek aan rijervaring! Het hele onderliggende probleem wordt volledig niet herkend. Sterker nog, doordat deze vrouw maar heel weinig rijervaring heeft (doordat ze rijden eng vindt laat staan leuk en dus uitnodigend), loopt ze zelfs de grote kans bij dergelijke rijangstbehandelaars óók nog de diagnose sociale rijangst aangemeten te krijgen.

   

  Want hoe werkt zoiets in de praktijk, als er iets van je verwacht wordt waarvan jij voelt dat je dat maar matig beheerst en het elk ogenblik door jezelf of door een fout van een ander verkeerd zou kunnen gaan?

  Stel jij je dan naar anderen toe nog assertief op? Neem jij dan als eerste het initiatief, of wacht je maar liever het initiatief af van die andere weggebruiker die het wel beter zal weten en kunnen? Treed je dan zelfverzekerd graag op de voorgrond, of hou je jezelf dan liever maar wat gedeisd en cijfer je jezelf dan niet liever wat weg? Denk je dan niet al gauw, dat jij de ander in de weg zit, of dat die ander jou terecht intimideert? Dat je daarom moet voormaken, terwijl de auto dan als het ware nog méér met jou op de onbekende situatie afrijdt in plaats van andersom?

   

  Kortom: lóóóóóóógisch dat jij in de situatie achter het stuur symptomen vertoont die op sociale angst duiden, maar heb jij die ook in al die andere situaties in je leven waarin jij je wél zeer kundig of vaardig weet? Cijfer je jouw eigen ideeën en jezelf dan óók weg? Wacht je dan ook het initiatief van de ander af, of neem je dat dan zelf door met jouw oplossing voor de draad te komen? Hindert  het idee jou dan ook de ander daarmee in de weg te zitten? Ben je dan bang het een keer bij het  verkeerde eind te hebben, of ben je dan wél sterk genoeg om daar dan geen minderwaardigheidscomplex en schuldgevoel van te krijgen?

   

  Uw sociale angstsymptomen achter het stuur zijn dus puur situationeel bepaald! Zij zijn niet de oorzaak van uw rijangst zoals alle andere rijangstbehandelaars van allerlei soort u willen doen geloven, het is precies andersom: de sociale angstsymptomen worden veroorzaakt door uw rijangst, en zullen uiteindelijk vanzelf verdwijnen naarmate die rijangst bij een juiste aanpak minder wordt en tenslotte verdwijnt.

  Grote uitzonderingen zijn de rijangstigen, die ook buiten de auto een zo stevige sociaalpsychologische problematiek hebben, dat daaraan apart onder leiding van een psycholoog/therapeut gewerkt moet worden om van de rijangst af te kunnen komen.

   

  Jan Voerman heeft op basis van bijna 25 jaar werken met ruim tweeduizend voornamelijk vrouwen met dit soort rijangst een nauwgezet beeld van hetgeen deze rijangstigen nodig hebben om te kunnen compenseren wat zij persoonlijk tekort zijn gekomen tijdens hun rijopleiding om ooit zelfvertrouwen achter het stuur te kunnen opbouwen.

  Daarbij gaat het onder andere om extra kennis en inzicht met betrekking tot het diepere functioneren van ons brein, aangestuurd via de ogen, bij die onnatuurlijk snelle beweging door de ruimte, dat in de gewone rijopleidingwereld vrijwel onbekend is en dan ook niet bij de rijopleiding wordt ingezet waar dat nodig blijkt te zijn. Waarmee je overzicht en dus overwicht en controle krijgt en houdt en je ervan bewust bent hoe je hem dat flikt!

  Bij ons gebeurt dat echter wel, bij het behandelen van uw rijangst als rijbwijsbezitter, en standaard bij vooral vrouwelijke leerlingen voor het rijbewijs in de zogenaamde FEM-rijopleiding. U krijgt van ons die extra kennis en dat inzicht als basis voor het eerst samen en daarna alleen gaan oefen van de vaardigheden achter het stuur. Om zo zelf te kunnen gaan ervaren dat u dáármee uzelf kunt aansturen en op uzelf vertrouwen mag. Tenslotte: weg rijangst!

   

  Behandeling van dit soort rijangst (gewone dan wel primaire rijangst) is behalve bij Jan Voerman in Nieuwegein ook mogelijk in de volgende plaatsen/regio’s:

  Deventer, Rosmalen, Haarlem, Rotterdam/Den Haag, Barendrecht.

  Zie ook het kaartje en de inschrijfmogelijkheden online op de website over de FEM-rijopleiding hiervoor (zie hieronder).

  
  Speciaal: het verband dat er vaak bestaat tussen rijangst of gebrek aan zelfvertrouwen bij vrouwen, en de reguliere rijopleiding voor het rijbewijs.
  De nieuwe FEM-rijopleiding de ideale rijopleidingmethodiek voor vrouwen.
  
  Uitgebreide achtergronden (óók interessant voor mannen!)

• Andere aanbieders:
  
  Jan Voerman is al bijna vijfentwintig jaar een in rijangst gespecialiseerde rij-instructeur met daarnaast een ver gaande kennis van de psychologie. Met de hulp aan rijangstigen is hij bijna fulltime bezig: het is dus niet iets dat naast het gewone rijschoolwerk er ook nog wat bij gedaan wordt.
  Dit in tegenstelling tot bij de meeste andere van de vele honderden aanbieders die er de laatse jaren in hoog tempo bij gekomen zijn, dankzij het volgen van een tweedaagse cursus 'faalangstinstructeur', die zich daarmee bovendien vaak profileren als 'rijangstinstructeur'.
  
  Helaas bemerken rijangstklanten bij RijRelaxed, die éérst tevergeefs voor hulp bij een 'faalangstinstructeur' of bij een gewone rij-instructeur zijn geweest, dat zij bij RijRelaxed zowel inhoudelijk als qua wijze van coachen achter het stuur gigantisch veel meer geholpen zijn.  
  
  
  Zie ook: Wie, hoe, waar?