Fobische rijangstVerschijnselen, bijvoorbeeld:
Oorzaken, omstandigheden, bijvoorbeeld:
Aanpak:
In overleg met u desgewenst een tijdelijke ondersteuning door medicatie, maar liever niet als het ook zonder kan. Klinkt dit als opschepperij in uw oren? Lees dan nog even verder! Wat de angel in het probleem is en wat de aanpak zo uniek maakt. Bij de meeste fobievormen achter het stuur draait het om twee belangrijke facetten:
Het unieke van de aanpak van Jan Voerman is, dat daarbij de behandeling vooral (maar niet als enige) erop gericht is om u te gaan laten ervaren dat u bij bepaalde eenvoudige gedragingen de controle over de auto absoluut niet verliezen kunt, hoe heftig de angst of paniek ook zou toeslaan op enig moment. Dat u daarmee 100% trefzeker de auto op koers houdt, wat er ook verder in uw lijf en tussen uw oren omgaat. Dus dat u die angst of paniekgevoelens op een als het ware technische wijze met die eenvoudige gedragingen volkomen loskoppelt van uw controle over de auto. Waardoor u die onderliggende angst- of paniekgevoelens weliswaar niet als prettig zult gaan ervaren, maar u in ieder geval in staat zult zijn die maar eventjes voor lief te nemen zodat ze daarna vanzelf weer kunnen wegzakken en dat daadwerkelijk te ervaren. Dankzij uw opgedane nieuwe unieke kennis, gedrag en vaardigheid daarin dat u daarbij inzet! Inmiddels is de wetenschap zo ver gevorderd mede dankzij moderne fMRI scanapparatuur, dat deze kennis volkomen juist blijkt te zijn en geen flauwekul, en dus ook de daarop door Jan Voerman gegronde methodiek. Ook daarover verneemt u tijdens de intake/kennismaking overtuigend veel meer. Die kennis en die bijbehorende tools achter het stuur lijken nergens anders bekend te zijn dan bij de ontdekker en ontwikkelaar daarvan, Jan Voerman, bij de door hem daarin opgeleide rijangstinstructeurs, en uiteraard bij de mensen die hij hiermee die tools in handen heeft gegeven als één van de belangrijkste onderdelen om van hun rijfobie af te komen. Hoe Jan Voerman weet dat andere rijangstbehandelaars die kennis en vaardigheden niet in hun bagage en behandelmethodiek hebben zitten? Doodsimpel doordat hij bij navraag aan zijn klanten die al eerder elders een poging hadden gewaagd nog nóóóóóit iets heeft gehoord dat daar ook maar voor een paar procent op lijkt! Het woordje ‘uniek’ dat hij hier op de website gebruikt is dus absoluut niet zoals meestal een loze reclamekreet. Helaas moet hij zelfs vaak vaststellen dat die gespecialiseerde behandelaar, van psycholoog tot verkeerscounselor tot rijangstinstructeur, middelen inzet die aantonen dat hij er juist heel weinig van begrijpt! Een veel voorkomend voorbeeld hiervan is het advies dat daar dan aan de fobiepatiënt gegeven wordt, om achter het stuur zijn of haar aandacht maar vooral te richten op dingen in de omgeving die te zien zijn: een vogel hier, een lichtmast daar, een molen of een ander idyllisch plaatje. In de hoop dat je daarmee je aandacht voldoende afleidt van je angstprobleem. Waarom dit niet werkt, althans hooguit enkele ogenblikken, en vervolgens al gauw in het tegendeel keert, weten zij klaarblijkelijk niet te bedenken. Want wat is daarbij het geval? Onder normale niet-angstige omstandigheden kunt u heel goed echte interesse hebben of die ontwikkelen en daarvan dan genieten. Maar bij u lukt dat beslist niet, u voelt dat u wel wat anders aan uw hoofd heeft. U moet uzelf ertoe gaan forceren uw blikken op dat soort dingen te gaan richten. En als u merkt dat dit misschien een beetje helpt en de angst of paniek nog even lijkt tegen te houden, wordt u gemakkelijk bang dat die zal toeslaan zodra u niet geforceerd blijft dóórgaan met het kijken naar dingen die u onder de huidige omstandigheden totaal niet interesseren, niet eens kunnen interesseren. Kortom: u vervalt zo in nieuw gegenereerd dwangmatig en geforceerd (kijk)gedrag, met de hoop daarmee uw angst of paniek te kunnen bezweren. U wordt daardoor nou juist extra ingewreven dat u een angstprobleem heeft, daar volcontinu met uw aandacht op gedrukt! Precies het tegenovergestelde van hetgeen die behandelaars zeggen daarmee te willen bereiken, namelijk afleiding van uw probleem. Compleet foute boel natuurlijk. Maar zelfs psychologen en andere zichzelf hoogst respecterende rijangstbehandelaars blijken helaas deze denkfout te kunnen maken. Weliswaar is het zeker niet een verkeerde aanvulling om ook te leren wat meer van de omgeving te gaan zien en daarvan te gaan genieten, maar dat is absoluut geen kernpunt om uw rijfobie op te lossen. Zoals gezegd is het slechts een aanvulling. Ga niet naar Jan Voerman! Ga desondanks liever niet naar Jan Voerman, tenzij u nu besluit die stap wél zetten! Want Jan Voerman is inmiddels de 65 gepasseerd en gaat eind 2012 zijn eigen activiteiten langzaam afbouwen. In 2012 zal hij in ieder geval een aantal van de door hem reeds in de FEM opgeleide rijangstinstructeurs verder opleiden in zijn methodieken om fobische angsten te behandelen, zodat u uiteindelijk bij hen daarvoor terecht kunt. Maar wilt u de ‘master himself’ met zijn 25 jaar expertise naast u hebben? Dan zal u nu de knoop moeten doorhakken en de telefoon moeten pakken! Tot zo dadelijk dan maar? Jan Voerman Klinkt dit als opschepperij in uw oren? Lees dan nog even verder! Zie ook: Wie, hoe, waar? |